09. Ορφικός Ύμνος Απόλλωνος και Δελφικά Παραγγέλματα
«έστ’ ήμαρ ότε Φοίβος πάλιν ελεύσεται …
«έστ’ ήμαρ ότε Φοίβος πάλιν ελεύσεται …
Δελφικό Συνέδριο Στοχαστών Φιλοσόφων – Κόσμος, Ψυχή, Άνθρωπος και η Παγκόσμια Αρμονία {youtube}Z3-O2JoLCxQ{/youtube} Στο Συνέδριο των Φιλοσόφων εισερχόμενοι, με ειδική άδεια χάριτος, πληροφορούμαστε ότι αυτός που τώρα ομιλεί είναι ο φιλόσοφος αρχιερέας του Δελφικού Μαντείου Πλούταρχος: Πλούταρχος :«Η μεν γαρ φύσις άνευ μαθήσεως, τυφλόν· η δε μάθησις, δίχα φύσεως, ελλιπές· η δε άσκησις,…
Δελφοί – Ο Ομφαλός του Κόσμου και η μήτρα των Ιδανικών Ονείρων ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΣΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ «Ω Σμίνθιε Απόλλων, τι σε χρη προειπείν.Πότερον ήλιον τον του φωτός ταμίαν και πηγήν της ουρανίου αίγλης, ή νουν , ως ο των θεολογούντων λόγος, διήκοντα μεν διά των ουρανίων,…
Ο Ποιητής Εξουσίαζε! Το γράφει στο δεφτέρι του ο Νόμος. Χαλαστής οργοτόμος ζει και σβει τις πατρίδες. Πάνε, σπαν’ οι αλυσίδες, μα όπου σπάνε, άλλες να …
Η τελευταία Διδαχή του Σωκράτη Οι τελευταίες ημέρες και νύκτες του μεγάλου φιλοσόφου περνούν μέσα στο δεσμωτήριο, ώσπου να επιστρέψει το ιερό πλοίο των Αθηναίων, η Πάραλος, από την Δήλο, όπου κατά το έθιμο επήγε να τιμήσει τον Θεό Απόλλωνα. Τον…
Η Απολογία του Σωκράτη Συγκλονισμένοι από την ταραχή του φιλοσοφικού κύκλου των Αθηνών εισερχόμαστε στο μεγάλο λαϊκό δικαστήριο, όπου δικάζεται ο άριστος των ανθρώπων, ο Σωκράτης, διαβλημένος από τρεις ψευδομάρτυρες που απαίτησαν την θανάτωσή του. Από την « Απολογία Σωκράτη» «Ας ξαναπιάσομε λοιπόν απ’ την αρχή…
Διονυσιακό Θέατρο Αθηνών – Προμηθεύς Δεσμώτης Στο Θέατρο Διονύσου, στα νότια ριζά της Ακρόπολης, ανάβει το πνεύμα στη θυμέλη την έμπνευση των υψηλών ιδεών της ζωής.…
Καθώς περιδιαβαίνουμε στις δομές και στα αξιοθέατα της πόλης, από το Αγλαύρειο ιερό σπήλαιο βόρεια της Ακρόπολης, οι άλκιμες φωνές των δεκαοχτάχρονων Αθηναίων εφήβων, που καταθέτουν τον Όρκο στην τελετή πολιτογράφησής τους, αντηχούν μέσα στον χρόνο:
Αθήνα – Παναθήναια – Παρθενών Η Θρησκευτική Πολιτική Κοινωνία των Αρχαίων Ελλήνων Διανύουμε την Αττική χώρα, με τους θερισμένους αγρούς και την πλούσια σοδειά σε εγγύηση του μέλλοντος των αυτόχθονων κατοίκων της, για τους οποίους «δεν είναι μητριά αλλά μητέρα», όπως βεβαιώνουν ο Ηρόδοτος και ο Θουκυδίδης.* Μας υποδέχονται οι στίχοι…